จากหลวงพ่อนาน ถึงบทบาทพระสงฆ์ในสังคมสมัยใหม่  

พระไพศาล  วิสาโล

                หลวงพ่อนาน สุทฺธสีโล เป็นพระผู้ใหญ่ที่ข้าพเจ้ารู้จักและนับถือมานานเกือบ ๔๐ ปี ระหว่างช่วงเวลาอันยาวนานดังกล่าว เมืองไทยได้เปลี่ยนแปลงไปมากในทุกระดับและในทุกวงการ ความเปลี่ยนแปลงอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นก็คือ บทบาทของพระสงฆ์ในการทำงานชุมชน ๔๐ ปี ที่แล้วเมื่อข้าพเจ้ารู้จักหลวงพ่อนานใหม่ๆ บทบาทดังกล่าวยังไม่สู้เป็นที่ยอมรับของคนทั่วไปโดยเฉพาะคนชั้นกลางในเมือง ซึ่งรวมถึงเจ้าหน้าที่รัฐ แต่มาวันนี้บทบาทดังกล่าวเป็นที่ยอมรับกันแล้ว ปฏิเสธไม่ได้ว่าความเปลี่ยนแปลงดังกล่าว หลวงพ่อนานมีส่วนทำให้เกิดขึ้นจากการลงมือปฏิบัติเป็นแบบอย่างและสร้างแรงบันดาลใจให้แก่พระสงฆ์รุ่นใหม่ในเวลานั้น

พระพุทธศาสนากับอาชีพขายสินค้าและบริการงานศพ[๑]

  การจัดการศพด้วยวิธีการใดๆ ก็ตาม จะพบว่ามีการประกอบพิธีกรรมที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อในการจัดการศพอยู่เสมอ แม้ว่าจะเป็นสังคมที่ ยึดถือหลักการทางพระพุทธศาสนาเข้ามาปฏิบัติ แต่ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับประเพณีศพ ถือว่าได้มีพัฒนาการด้าน ศาสนพิธีและคติความเชื่อมายาวนานแล้ว ขั้นตอนการจัดงานที่เพิ่มเข้ามามาก ทั้งนี้ก็เนื่องมาจากค่านิยมของคนในยุคสมัยปัจจุบัน บางขั้นตอนหรือบางพิธีได้กลายมาเป็นสิ่งที่ฟุ่มเฟือยเกินความจำเป็นหรือเกินกว่า ที่มีปรากฏอยู่ในคำสอนของพระพุทธศาสนา ระบบทุนนิยม มีอิทธิต่อการจัดงานศพอย่างมากในสังคมปัจจุบัน ด้วยเหตุผลเพียงเพราะต้องการความรวดเร็ว สะดวกสบาย ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรในสังคมของคนยุคใหม่

 

 


ภาพจาก khaosod.co.th

ปิยะกถา[1][2]

นโม ตสฺส ภควโต  อรหโต  สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส  นโม ตสฺส //
ภควโต  อรหโต  สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส //  นโม ตสฺส ภควโต //  อรหโต  สมฺมา // สมฺพุทฺธสฺส //


อตฺตานญฺเจ  ปิยํ  ชญฺา           รกฺเขยฺย  นํ  สุรกฺขิตํ
ติณฺณํ  อญฺตรํ  ยามํ               ปฏิชคฺเคยฺย  ปณฺฑิโตติ

บัดนี้ จักแสดงพระธรรมเทศนา ในปิยกถา ฉลองศรัทธาประดับปัญญาบารมี อนุรูปแก่จริยาอันบรรดาพสกนิกรชาวจังหวัดสุรินทร์ ประกอบด้วยท่านผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์ เป็นประธาน อีกทั้งข้าราชการฝ่ายทหาร  ตุลาการ  และประชาชนทุกหมู่เหล่า ได้ร่วมสมานฉันท์บำเพ็ญ ณ บัดนี้ เพื่ออุทิศส่วนวิปากราศี ถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มหิตลาธิเบศร รามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร ซึ่งเสด็จสวรรคต สู่สวรรคาลัย แลจักได้ถวายพระเพลิงพระบรมศพต่อจากนี้ไปนั้น

วิเคราะห์หลักไตรลักษณ์ในเชิงสุนทรียศาสตร์[*]

บทนำ ความเป็นมา ความสำคัญ

พระพุทธศาสนา ได้อุบัติขึ้นมาแล้ว 2,500 กว่าปี ในชมพูทวีปหรืออินเดียในปัจจุบัน โดยมีหลักคำสอนที่บันทึกในคัมภีร์พระไตรปิฎกเรียกว่าศาสนธรรมอีกนัยหนึ่งเรียกว่านวังคสัตถุศาสน์ที่เป็นพุทธพจน์ อันประกอบไปด้วยองค์ 9 คือ สุตฺตํ เคยฺยํ เวยฺยากรณํ คาถา อุทานํ อิติวุตฺตกํ ชาตกํ อพฺภูตธมฺมํ เวทลฺลํ แบ่งออกเป็น 3 ปิฎก คือ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก และพระอภิธรรมปิฎก

อปริหานิยธรรม : หลักการปกครองโดยบัญญัติและจารีต

APARIHANIYADHAMMA : THE PRINCIPAL OF
GOVERNANCE BY LEGISTATION AND TRADITION

 

พระครูปัญญาสุธรรมนิเทศก์

ม.มจร. วิทยาเขตสุรินทร์

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอองค์ความรู้เกี่ยวกับการปกครองบ้านเมืองตามหลักอปริหานิยธรรม ในมุมมองที่เป็นทั้งบัญญัติและจารีต

อปริหานิยธรรม คือ หลักที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแก่เจ้าแห่งแคว้นวัชชี ที่ปกครองโดยระบบสาธารณรัฐ บ้างเรียกธรรมอันไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเสื่อม เป็นไปเพื่อความเจริญฝ่ายเดียว สำหรับหมู่ชนหรือผู้บริหารบ้านเมือง บัญญัติ หมายถึง สมมติที่บัญญัติขึ้นเพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน จารีต หมายถึง แบบแผนการประพฤติปฏิบัติที่กระทำสืบต่อกันมานาน มักถือเป็นกฎหรือระเบียบของสังคมที่เกี่ยวกับศีลธรรม ทั้งบัญญัติและจารีตปรากฏอยู่ในหลักอปริหานิยธรรม

ความตั้งอยู่ได้ของสังคมจำเป็นต้องมี ผู้ปกครอง หลักการปกครอง ที่เหมาะสมมีความเข้าใจให้ความสำคัญทั้งบัญญัติและจารีต เพราะเป็นหลักการที่จะทำให้สังคมอยู่ร่วมกันอย่างผาสุก